1 - نقدی بر برداشت از طوفان نوح و انهدام جایگاه قوم لوط

    جلال الدین مولوی در دفتر سوم مثنوی در  دو بیت از قصۀ خورندگان پیل بچه ها از حرص و ترک نصیحت ناصحان، آورده  شده در جلد ششم صفحۀ 135 در تفسیر ونقد و تحلیل استاد محمد تقی جعفری، به توجیهی پرداخته است که با مأخذ انها که قرآن است، قابل ایراد می باشد . بدوا دو بیت آورده می شوند :

ور نه کی کردی بیک نفرین چنان    نوح شرق و غرب را غرق و مهان

بر   فکندی  یک دعای  لوط راد     شهرهای     کافران    را    المراد

    بیت اول مبین آنست که طوفان نوح عالم گیر و شرق و غرب زمین را فرا گرفته بود، و در بیت دوم در انتقام الهی از قوم لوط تمام شهرها را نابود می سازد، که هر دو برداشت با آنچه در قرآن که مأخذ مولوی بوده اند، هم خوانی ندارند . زیرا :

   در مورد قوم نوح ، با توجه به سورۀ هود از آیۀ 25 تا 48 بخوبی روشن می شود که عذاب الهی بر یک قوم شناخته شده بوده ونه تمام جهانیان از شرق وغرب ! و در بارۀ قوم لوط هم با توجه به آیۀ 82 همان سوره خصوصا آیه های 82 تا 83 سورۀ الاعراف کاملا بیان گر آنست که انهدام شهرهائی در بین نبوده، بلکه حکایت از روستائی را دارد که قوم لوط درآنجا زندگی می کردند .

 2 - بخت و شانس و اتفاق

 3 - امر خدا به حضرت موسی س در دعا

ادامه دارد