ذخیرۀ طلا تا کی ؟!

طول تاریخ از زمانی که بشر یافت او طلا

قدر آن دانست چه سنگی است صِرف دید یابد جلا

شادی آور هست جلایش مکنتی است آن در جهان

اما باید دید که تا کَی باید دل بندی به آن

گر جلا وشادی خواهی می توان با اندکی

حاصل مقصود تو یابی نه که گویند تو تکی

فخر مکن تو با طلایت درمیان مردمان

که توان آن ندارند پر کنند اشکم به نان

یا کنی آن را ذخیره درامانات ترس دزد

یا به گودال های خانه مخفی سازی گوئی مرد

با چنین کرداری آری تو زیان برمردمان

چون طلا مایۀ ملی پشتوانه است در جهان

پول به تنهائی ندارد ارزشی در هر خرید

ارزش ان با طلای است با تناسبی مزید

پشتوانه هر چه بیشتر پول زِ ارزش هست فزون

پس تهی کردن خزانه از طلایش از درون

ارزش پول فوری ریزد قحطی و بیکاری پی

مردمان بی چاره گردند ره بد بختی را طی

این همان است که خداوند نهیی کرده که از طلاست

که ذخیره اش روا نیست چون پی آمدش بلاست

چون طلا باید بماند پشتوانه بهر پول

رد کن گنج آن چنانی دان که خود را زدی گول

گول عزت ؟ گو چه عزت ؟! گربه حق خواهی تو آن

رو گزین کرداری راتو نا نیاری تو زیان

پس به بر پول را به گردش گردشی در ساخت وساز

یا تجارت هرچه د یگر نه خزانه کنی باز

دهی بر باد مال مردم کم بها پول های آن

به خدا گو تو چه داری پاسخی در آن جهان

پس بدان عنوان شعرم با تو هست صاحب پول

این تو در بازی نکبت زدی راحت خود تو گول

خوانندگان گرامی : همۀ این اثرات شوم حاصل بی توجهی

به آیۀ 34 از سورۀ توبه است که دربارۀ به گنج درآوردن

طلا و نقره در اخر آیه آمده است . توجه فرمائید : « ...

و الذین یکنزون الذهب والفضه ولا ینفقونها فی سبیل الله

فبشرهم بعذاب الیم - ... و کسانی که طلا و نقره را به گنج

درمی آورند وآن را در راه خدا به کار نمی گیرند، هشدار

عذاب دردناکی به آنان ده »